Sva naša mora ( 2. deo) – more beskonačnosti

The Diver, Paestum fresco, 5th century BC

The diver (diving into the sea of Eternity), Paestum fresco, 5th century BC

“Slikarstvo je nema poezija, a
poezija je slika koje govori.”
– Plutarh, De gloria Atheniensium

Pre nego skočite u more, pogledajte kako je izgledao, prvi sačuvan, prikaz ronioca u grčkoj umetnosti. Datira iz 470. godine pre Hrista, freska na plafonu groba ronioca (Tomba del Tuffatore) iz Paestuma, je jedina scena u celosti sačuvana iz orijetalizacijskog, arhaičnog ili klasičnog perioda. Tehnički je slična etrurskim grobnicama toga vremena, ali koncepcijski nesumnjivo pripada grčoj slikarskoj tradiciji.

Ukoliko bismo stilsku analizu ostavili po strani, ostaje izazov da razmislimo o narativu koji joj daje značenje i smisao: da li je ljudska figura koja skače prikaz osobe sahranjene u grobnici, da li je skok u vodu metafora za prelazak između živora i smrti, od fizičkog ka spiritualnom, fluidnom svetu mora… O tome nemamo preciznih podataka i možemo ih upisati vodeći se principom da je “slikastvo poezija bez glasa”. Proučavajući na kratko analize simbola dostupne ne Internetu, većina gravitira oko problema vremena, istićući prikaz dvadeset i četiri kocke (sa koje ronilac skače) kao prikaz konačnosti, prolaznosti (ovde se pretpostavlja da su Stari Grci već preuzeli principe merenja vremena iz Egipta) u beskonačnost mora. Beskonačnost tišine.

Iako je prisutna filozofska potka Orfejske ili Pitagorejske filozofske škole, posmatranje ove fresaka daje naznake i za slobodniju interpretaciju. Naime, onu koja polazi od toga da je ideja i dekoracija samog groba proistekla iz najednostavnije prirode i razvijena od strane umetnika koji je uzor tražio u oslikavanju vaza toga vremena (pogledajte prikaz simpozijuma).

The Tomb of The Diver, Paestum fresco

The Tomb of The Diver, Paestum fresco

Ostavite komentar

Your email address will not be published. Required fields are marked *